Melchior Grodziecki

Melchior Grodziecki, polski jezuita, pedagog i prezbiter katolicki, urodził się w 1584 roku w Cieszynie. Uczył się w kolegium jezuickim w Wiedniu, a w 1603 roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Po złożeniu ślubów zakonnych uczył w kolegiach jezuickich w Brnie i Kłodzku. Studiował między innymi retorykę, logikę i teologię moralną.

W 1614 roku przyjął święcenia kapłańskie w Pradze. Pracował jako kaznodzieja i spowiednik, głosił kazania po czesku oraz kierował orkiestrą praskiej bursy dla ubogich studentów. W 1619 roku został posłany do Koszyc jako kapelan wojskowy i duszpasterz katolików. Po zajęciu miasta został uwięziony wraz z Markiem Kriżem i Stefanem Pongraczem. Po torturach i odmowie wyparcia się wiary katolickiej ścięto go toporem. Zmarł 7 września 1619 roku w Koszycach. Beatyfikował go Pius X w 1905 roku, a kanonizował Jan Paweł II w 1995 roku.

Na podstawie artykułu „Melchior Grodziecki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.