Andrzej Kotula

Andrzej Kotula (1822-1891) był polskim prawnikiem, adwokatem, botanikiem i działaczem narodowym na Śląsku Cieszyńskim. Urodził się w Grodziszczu jako szóste z trzynaściorga dzieci. Uczył się w szkole ewangelickiej w Grodziszczu i gimnazjum w Cieszynie, a następnie w liceum w Bratysławie. Studiował prawo w Wiedniu. W 1848 roku uczestniczył w Zjeździe Słowiańskim w Pradze, gdzie wraz z Pawłem Stalmachem sprzeciwił się przydzieleniu ich do sekcji czeskiej.

Pracował jako auskultant sądowy w Cieszynie, urzędnik gruntowy na Słowacji, a po powrocie na Śląsk Cieszyński jako notariusz we Frysztacie i Cieszynie. Publikował artykuły w „Tygodniku Cieszyńskim” i „Gwiazdce Cieszyńskiej”, zabiegając w tym drugim piśmie o wprowadzenie języka polskiego do szkół i urzędów. Był jednym z założycieli Czytelni Ludowej oraz współzałożycielem Macierzy Ziemi Cieszyńskiej. Napisał także zbiór ponad 60 utworów zatytułowany „Szkoła polszczyzny lub Dziennik poświęcony ćwiczeniu się w języku macierzyńskim”. Zmarł w Cieszynie, z którym był związany.

Na podstawie artykułu „Andrzej Kotula (1822–1891)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.