Halina Piękoś-Mirek
Botanik, wykładowca akademicki
- Urodzona
- 15 lipca 1939, Cieszyn
- Zmarła
- 7 kwietnia 2013
- Zawody
- botanik, wykładowca akademicki
Halina Maria Piękoś-Mirek, znana także jako Halina Piękoś-Mirkowa, była polską botaniczką i profesorką nauk biologicznych. Urodziła się 15 lipca 1939 roku w Cieszynie. W 1962 roku ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie pracowała w Katedrze Systematyki i Geografii Roślin oraz w Instytucie Botaniki PAN. Prowadziła badania nad roślinami górskimi, zwłaszcza roślinnością Tatr. W 1968 roku uzyskała doktorat, w 1994 habilitację, a w 1999 tytuł profesora nauk biologicznych.
Od 1977 roku kierowała Tatrzańską Stacją Terenową Instytutu Ochrony Przyrody PAN i Górskim Ogrodem Botanicznym w Zakopanem. Zajmowała się fitogeografią, ochroną przyrody i taksonomią. W 1986 roku wraz z mężem Zbigniewem odnalazła w Tatrach stanowisko nerecznicy Villara, oddalone o ponad 500 km od głównego zasięgu tej rośliny. Była autorką ponad 300 publikacji naukowych, w tym prac o florze Polski i jej ochronie. W 2007 roku otrzymała Medal im. Władysława Szafera. Zmarła 7 kwietnia 2013 roku i została pochowana na cmentarzu Rakowickim.
Na podstawie artykułu „Halina Piękoś-Mirek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.