Henryk Nitra

Henryk Nitra (1891-1948) był polskim malarzem i rzeźbiarzem. Urodził się w Szobiszowicach, a po nauce w szkole ludowej terminował u stolarza Jana Gawlasa we Frydku. Kształcił się w szkole rzeźbiarskiej w Wałaskim Międzyrzeczu, a następnie podejmował naukę w Monachium, Wiedniu i Legnicy. W latach 1920-1922 studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Konstantego Laszczki; uzupełniał też wykształcenie w Poznaniu i Berlinie.

Po wojnie osiadł w Żermanicach, gdzie prowadził warsztat, później przeniesiony do Błędowic Górnych. Tworzył rzeźby, płaskorzeźby, reliefy i tryptyki, a także akwarele i obrazy olejne. Przedstawiał między innymi górników, chłopów i mieszkańców regionu. Wystawiał prace w Czechosłowacji i Polsce, a na wystawie we Frysztacie otrzymał złoty medal. Był współzałożycielem Polskiego Związku Literacko-Artystycznego w Czechosłowacji. Po drugiej wojnie światowej zamieszkał w Cieszynie, gdzie działał w środowisku artystycznym i organizował wystawy. Zmarł w Cieszynie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu komunalnym.

Na podstawie artykułu „Henryk Nitra” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.