Herbert Czaja

Herbert Czaja urodził się 5 listopada 1914 roku w Cieszynie, w niemieckojęzycznej, katolickiej rodzinie. Po podziale Śląska Cieszyńskiego w 1920 roku jego rodzina znalazła się w polskiej części miasta i przyjęła polskie obywatelstwo. Dzieciństwo spędził w Skoczowie, gdzie ukończył niemiecką szkołę mniejszościową. Studiował germanistykę, historię i filozofię w Krakowie oraz Wiedniu, a w 1939 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracował jako nauczyciel, a podczas wojny służył w Wehrmachcie. W 1946 roku został przymusowo wysiedlony z Polski i zamieszkał w Stuttgarcie.

W latach 1953-1990 był posłem do zachodnioniemieckiego Bundestagu z ramienia Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej. Należał do Centralnego Komitetu Niemieckich Katolików, a w latach 1970-1974 kierował Związkiem Wypędzonych. W latach 70. i 80. sprzeciwiał się uznaniu granicy polsko-niemieckiej na Odrze i Nysie. Po 1990 roku angażował się w działania na rzecz pojednania polsko-niemieckiego i współpracował z władzami województwa opolskiego. Pozostawał związany ze Skoczowem, który odwiedził w 1996 roku. Zmarł 18 kwietnia 1997 roku w Stuttgarcie.

Na podstawie artykułu „Herbert Czaja” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.