Oskar Liszka

Oskar Liszka, polski lekarz i pracownik naukowy, urodził się 10 listopada 1915 roku w Cieszynie. W latach 1934-1939 studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w 1942 roku we Lwowie uzyskał dyplom lekarza medycyny. W czasie wojny pracował w Zakładach Wyrobu Surowic i Szczepionek, gdzie zaraził się durem plamistym, a następnie na oddziale chirurgicznym krakowskiego szpitala Św. Łazarza. Po wojnie podjął pracę w Zakładzie Bakteriologii UJ. Doktoryzował się w 1946 roku.

Pracował między innymi w szpitalu im. G. Narutowicza w Krakowie oraz we Wrocławiu, gdzie zajmował się serologią i badaniem grup krwi. W 1951 roku rozpoczął pracę w krakowskiej Klinice Neurochirurgicznej, a w 1961 uzyskał habilitację. Był pionierem stereotaksji mózgu w Polsce i członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Neurochirurgów. W 1964 roku przeniósł się do Szczecina, gdzie został kierownikiem Kliniki Neurochirurgii PAN. Zmarł tam 9 grudnia 1966 roku. W 1941 roku ożenił się z Anną Teodorą Rouppert, lekarzem weterynarii. Mieli dwie córki: Ewę i Małgorzatę.

Na podstawie artykułu „Oskar Liszka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.