Stanisław Filasiewicz

Stanisław Edmund Hilary Filasiewicz był polskim architektem, urodzonym 28 kwietnia 1881 roku w Cieszynie. Był synem Hilarego Filasiewicza i Bronisławy z Weychertów. W latach 1901-1907 studiował filozofię i prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a następnie architekturę i inżynierię na Politechnice w Zurychu oraz na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej.

Po studiach pracował jako architekt rządowy w Galicji. W czasie I wojny światowej działał w organizacjach polskich w Szwajcarii, a w 1919 roku w Komitecie Narodowym Polskim w Paryżu. W latach 1922-1923 kierował biurem projektowym Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Od 1924 roku do wybuchu wojny kierował biurem projektowym Banku Polskiego w Warszawie. Projektował budynki oddziałów banku oraz domy jego pracowników, między innymi w Warszawie, Wilnie, Sosnowcu, Kielcach i Łodzi. W Łodzi powstał zaprojektowany przez niego dom pracowników Banku Polskiego przy ulicy Wierzbowej 40. Jego twórczość obejmowała klasycyzm akademicki, zmodernizowany klasycyzm i modernizm. Zmarł po 15 sierpnia 1944 roku w Cieszynie.

Na podstawie artykułu „Stanisław Filasiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.