Tadeusz Kotula

Tadeusz Kotula urodził się 22 grudnia 1923 roku w Cieszynie, a zmarł 4 maja 2007 roku we Wrocławiu. Był polskim historykiem i profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Studiował filologię klasyczną i historię na Uniwersytecie Łódzkim. W 1952 roku przeniósł się na Uniwersytet Wrocławski, gdzie uzyskał doktorat, a następnie habilitację. W 1974 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, zaś w 1983 roku profesora zwyczajnego. Kierował Zakładem Historii Starożytnej i pełnił funkcje zastępcy dyrektora oraz dyrektora Instytutu Historycznego.

Zajmował się historią starożytną, w tym dziejami rzymskiej Afryki Północnej. Był członkiem Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej Polskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności oraz Association Internationale d’Epigraphie Grecque et Latine. Podczas stanu wojennego uczestniczył ze studentami w manifestacjach i bronił ich przed relegowaniem z uczelni. Wśród jego publikacji znalazły się „Afryka Północna w starożytności”, „Masynissa” oraz „Aurelian i Zenobia”. W 1994 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Kotula” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.